Nu is ons kindje 2,5 jaar en doet het fantastisch, wel heeft ze astmatische bronchitis, bijna de hele familie van mijn man heeft dat, al zou het aan het roken tijdens de zwangerschap toegeschreven kunnen worden.

Bij de zwangerschap van ons tweede kindje (na 11 maanden was ik eindelijk zwanger), was het me nog niet gelukt te stoppen. Van alles had ik al geprobeerd, nicotine kauwgom, zelfs acupunctuur! Maar niets hielp. Ik wist ondertussen dat ik het niet alleen zou kunnen als ''ervaren stopper'' want wat had ik het al vaak geprobeerd! Toen heb ik eindelijk hulptroepen ingeroepen om me bij te staan.

'Ik hield het nog geen dag vol!'
Ik kwam in contact met iemand van Stivoro, ik was heel erg zenuwachtig, want nu moest het gebeuren! We hadden een stopdatum afgesproken en de volgende dag zou ze me bellen hoe het gegaan was, nou, wat erg! ik hield het nog geen dag vol! Toch vond ze al heel knap dat ik die dag ''maar'' 3 sigaretjes had gerookt en dat ik trots op mezelf moest zijn! Hé, zo had ik het nog niet bekeken, ik voelde me een totale mislukkeling!

Een week later zou ik haar bellen hoe het gegaan was. Ik was nog steeds niet gestopt, maar het lukte me wel tot ik geloof 6 sigaretten per dag te beperken, zo af en toe nam ik een nicotine kauwgompje om me door een moeilijk moment door te helpen. Toch was ze weer trots! Ik was al van 20-25 sigaretten per dag naar 6 gegaan!!!

De weken daarna bleef ik aankwakkelen, bovendien rookte mijn man ook nog steeds. Ik kon niet stoppen en vond dat het niet opschoot, daar was de consulente van Stivoro het mee eens. Ze zei dat als ik niet kon stoppen, we het maar zo moesten laten, 6 sigaretten per dag, maar HO!! Dat wilde ik niet!! Ik wilde helmaal stoppen!!

'Waarom zou ik die 2 blijven roken?'
Toen ging de knop om, ik rookte 2 sigaretten per dag en die heb ik tijdens een weekje vakantie ook maar achterwege gelaten. Waarom zou ik die 2 blijven roken? dacht ik. Daarmee houd ik mijn verslaving alleen maar in stand. En wonder boven wonder: zo gezegd, zo gedaan!
Nou klinkt dit verhaal wel erg makkelijk, maar dat was het niet, welke roker heeft er nou niet al ik weet niet hoeveel stoppogingen ondergaan en weet hoe lastig het kan zijn?

Natuurlijk zijn er de lastige momenten, die blijven ook nog wel even, dat hoef ik niet te vertellen, maar dankzij de hulp van Stivoro is het me eindelijk gelukt te stoppen! Ik ben nu (hopelijk) op de helft van mijn zwangerschap van ons tweede kindje en rook ondertussen al een paar maanden niet meer!

Ik moet zeggen dat ik het nog steeds soms wel moeilijk heb, maar die momenten worden steeds minder. Wat ik dan doe? Even weglopen, naar de WC of zoiets, glas water pakken, appeltje schillen enzovoort. Maar echt, dit proces wil ik nooit meer door! En ik hoop ook dat ik nu voor eens en voor altijd van het roken AF ben!! Want de sleutel is, vooral volhouden en niet aan die rotverslaving toegeven!